Psychoterapia rodzin

Terapia rodzin

Terapia rodzin to forma terapii psychologicznej, której celem jest rozwiązanie problemów i konfliktów w rodzinie oraz odbudowa więzi między jej członkami. Polega na odnalezieniu źródła kryzysu oraz sposobów na jego pokonanie, czemu służyć ma cykl spotkań, w których uczestniczą rodzice, dzieci i terapeuta prowadzący.

Psychoterapia rodzin polega na rozmowie członków rodziny z terapeutą o trudnościach we wzajemnych relacjach. Główną grupą do której jest ta forma pomocy skierowana jest system czyli rodzina, a sama terapia opiera się na założeniu, że kiedy jeden z domowników ma problemy, odbijają się one negatywnie na jego najbliższych, a to z kolei przyczynia się to powstawania nieporozumień i konfliktów. Celem terapii rodzinnej jest pokonanie trudności poprzez wskazanie źródeł konfliktu, nazwanie ich oraz wspólną pracę nad ich rozwiązaniem.

Terapia rodzinna wskazana jest w sytuacjach, gdy relacje między domownikami są zaburzone czyli dochodzi między domownikami do kłótni i konfliktów, mają trudności z rozpoznaniem swoich potrzeb, nie czują ze sobą więzi, brakuje im bliskości, zrozumienia, wsparcia. Może być także pomocna wówczas, gdy rodzina przeżywa kryzys spowodowany jakimś trudnym, traumatycznym wydarzeniem, np. śmiercią któregoś z jej członków, utratą pracy, separacją, rozwodem, zmianą otoczenia itp. 

Kiedy rodzina zgłasza się na terapię:
- kiedy jedno z rodziców przejawia problemy natury emocjonalnej, osobowościowej, które rzutują na pozostałych domowników powodując u nich cierpienie; może to być na przykład uzależnienie jednego z rodziców od alkoholu, narkotyków, hazardu, zaburzenia osobowości, nieumiejętność radzenia sobie ze stresem, emocjami itd.;
- kiedy członkowie rodziny nie potrafią porozumieć się nawet w prostych sprawach albo nie przejawiają w ogóle ochoty do wzajemnych kontaktów;
- kiedy napięte relacje między rodzicami, np. ciągłe kłótnie, źle odbijają się na dzieciach, przez co zaczynają one sprawiać problemy wychowawcze;
- kiedy coś złego dzieje się z dzieckiem, na przykład izoluje się od bliskich i kolegów, ma coraz gorsze oceny w szkole lub zachowuje się inaczej niż zwykle, np. jest bardziej skryte, małomówne;
- kiedy całą rodzinę dotyka kryzys życiowy (np. śmierć bliskiej osoby, poważna choroba, utrata pracy, konieczność nagłej zmiany otoczenia) i jej członkom trudno zaakceptować nową sytuację;
- kiedy nastąpiła gwałtowna negatywna zmiana zachowania dziecka.

 Spotkanie trwa 80 minut.