Psychoterapia młodzieży

W okresie dojrzewania dokonują się zasadnicza zmiany tożsamości z dziecięcej na prawie dorosłą.

 

Większość problemów młodych ludzi wywołana jest procesem dojrzewania. Prawie wszystkie nastolatki przeżywają huśtawkę nastrojów od nudy i apatii, po nagły przypływ energii i entuzjazmu lub okresowo zamykają się w sobie, bo „życie nie ma sensu”. Wymienione objawy mogą być oznaką zaburzeń emocjonalnych, ale zazwyczaj jest to normą w tym wieku i nie ma powodu do niepokoju.

 

Niebezpieczne jest przyjmowanie założenia, ze młody człowiek zupełnie sam upora się z trudnościami emocjonalnymi. Nawet jeśli, to sposoby rozładowywania napięcia, radzenia sobie ze stresem, których nastolatek uczy się i stosuje bardzo często utrwalają się na całe życie.

 

Co może nas zaniepokoić.

  • patologiczna nieśmiałość
  • unika kontaktów społecznych
  • przewlekłe somatyzacje (bóle brzucha, głowy)
  • przekraczanie norm społecznych,
  • eksperymentowanie z alkoholem, narkotykami lub lekami,
  • niechodzenie do szkoły, lęk przed szkołą
  • nasilające się zachowania agresywne, częste wybuchy gniewu i złości
  • zachowania destrukcyjne,
  • zachowania autoagresywne, samookaleczenia
  • zachowania problemowe naruszające jak, nadużywanie środków psychoaktywnych,
  • częste akty buntu, kłamstwa
  • depresja, poczucie barku akceptacji, nadmierny pesymizm, myśli samobójcze
  • zaburzenia nastroju
  • utrata lub nagły wzrost apetytu
  • anoreksja, zaburzenia odżywania, bulimia

 

Terapia młodzieży odbywa z częstotliwością jednego spotkania w tygodniu, trwającego 50 minut. Terapia trwa od kilku do kilkudziesięciu miesięcy.